ζιάβαρα |
= |
σκουπίδια |
Ανδρέας |
ζιαβόρι |
= |
χαλίκι |
|
ζιάκα |
= |
μεγάλη υφασμάτινη σακκούλα από λινάτσα |
|
ζιακαλιάζω |
= |
ζουλάω |
|
ζιάμπα |
= |
είδος μεγάλου βατράχου της ξηράς |
Σπύρος |
ζιαμπλακιάρικο |
= |
μικροκαμωμένο |
Κυριάκος |
ζιάπα |
= |
βατράχι |
|
ζιαπλιακάκι |
= |
βλ.ζιάπα |
|
ζιάω |
= |
ζω |
|
ζιγούρι |
= |
το μικρό πρόβατο |
Σπύρος |
ζιντζίρι |
= |
φερμουάρ |
|
ζιούλα |
= |
το παραγινωμένο αχλάδι ή γκόρτσο |
Κυριάκος |
ζιουπάω |
= |
πιέζω |
|
ζιούριγμα |
= |
κάψιμο |
|
ζιουρίζει |
= |
καίει |
|
ζιούρμα |
= |
θόρυβος |
Ανδρέας |
ζμπόδος |
= |
τρικλοποδιά |
|
ζοκοπούρα |
= |
βρώμα (βρισιά) |
|
ζόκορο |
= |
πέτρα |
Ανδρέας |
ζορκολαίμικο |
= |
πουλί χωρίς πούπουλα στο λαιμό |
Κυριάκος |
ζόρκος |
= |
γυμνός |
|
ζούδιο |
= |
1) αρπακτικό 2) άσχημος, μη εμφανίσημος |
Σπύρος |
ζουζάρι |
= |
παλιόπαιδο |
Κυριάκος |
ζουλάπι |
= |
κατεργάρη (μεταφ.) |
|
ζουλουμικιάρικο |
= |
γρουσούζικο |
|
ζουρλομικιάρικο |
= |
τρελό άτομο |
Ανδρέας |
ζουρλός |
= |
τρελός |
|
ζούφης |
= |
μαζεμένος |
Ανδρέας |
ζουφιάρικο |
= |
αδύνατος, κοκαλιάρης |
Κυριάκος |
ζυγούρι |
= |
αρνάκι |
|
ζωκοπάει |
= |
βρωμάει |
|
ζωντόβολο |
= |
μικροκαμμωμένος και κακός άνθρωπος |
|
θαραπαύτηκα |
= |
ευχαριστήθηκα |
|
θεμωνιά |
= |
αχυρώνας |
|
θέρμη |
= |
πυρετός |
|
Θερτής |
= |
Ιούνος |
|
θιάμα |
= |
θαύμα, απίστευτο |
|
θρούμπος |
= |
είδος σκούπας για το σκούπισμα της αυλής |
Κυριάκος |
θύρα |
= |
πόρτα |
|
ιβλάδι |
= |
παλιόπαιδο |
Κυριάκος |
ισιάδα |
= |
αλήθεια |
|
ίσιωμα |
= |
ίσιο μέρος |
Κυριάκος |
ίσκινα |
= |
φυτική ύλη που χρησιμοποιείται για το άναμα φωτιάς |
|
ίτσιου |
= |
καθόλου |
|
καθάριο |
= |
"σταρένιο, π.χ. ""καθάριο ψωμί""" |
|
καθήκοντα |
= |
ασκήσεις των μαθητών για το σπίτι |
|
καθούρι |
= |
μπουρίνι, σύντομη βροχόπτωση |
Κυριάκος |
καΐπι |
= |
εξαφανίστηκε (π.χ.: έφυγε καΐπι) |
Σπύρος |
κακαμπίκι |
= |
κατάμαυρο |
Κατερίνα |
κακαράντζα |
= |
κοπρανα ζώου (αρνιού, κατσικιού) |
|
κάκω |
= |
θεία |
|
καλαμίδι |
= |
πλάστης (με στενόμακρο σχήμα) |
|
καλαμπαλίκι |
= |
πλήθος ανθρώπων (π.χ.: πλάκωσε μεγάλο καλαμπαλίκι) |
Κυριάκος |
καλαφατάω |
= |
δουλεύω πρόχειρα |
Κυριάκος |
καλεντάρι |
= |
ημερολόγιο |
|
καλέντζες |
= |
παιδικό παιχνίδι, το χρησιμοποιούμε και για να χαρακτηρίσουμε πολύ αδύνατα πόδια |
|
καλέσης |
= |
άσπρο πρόβατο με μάυρα ρουθούνια |
|
κάλεσμα |
= |
προσκλητήριο (κυρίως γάμου) |
|
καλικατούρα |
= |
καρικατούρα |
|
καλιμπότζι |
= |
σπίτι που φτιάχνουν τα παιδιά για να παίξουν |
Κυριάκος |
Κάλιο |
= |
υποκ. της Καλλιθέας |
|
καλούδια |
= |
καραμέλες, σοκολάτες, γλυκά, γενικά δώρα |
|
καμάρα |
= |
χώρος μέσα στον τοίχο (σε σχήμα παράθυρου) που χρησιμοποιείται σαν χώρος αποθήκευσης πραγμάτων. |
|
κάμαρη |
= |
δωμάτειο ύπνου |
|
καμαριέρης |
= |
σερβιτόρος |
|
καμπαρντίζομαι |
= |
περηφανεύομαι |
Κυριάκος |
καμπερές |
= |
δίσκος σερβιρίσματος |
|
καμπόσο |
= |
ότι είναι κάτι σπουδαίο |
|
καμπρολάχανο |
= |
κουνουπίδι |
|
καμπτζίκι |
= |
καμουτσικι, μαστίγιο |
|
καμψιά |
= |
"λίγο, λιγάκι («? είσαι καμψιά έξυπνος?;»)" |
|
κανατιέρα |
= |
μπλουζάκι με τιράντες |
|
κανίσκι |
= |
γαμήλιο δωρο |
|
κανίστρα |
= |
ψάθινη λεκάνι για ρούχα |
|
καπάνταής |
= |
ψευτόμαγγας |
|
κάπαρο |
= |
προκαταβολή |
|
καπαρτίζομαι |
= |
περηφανεύομαι |
|
καπίστρι |
= |
τριχιά για το τράβηγμα γαιδουριού ή αλόγου |
Ανδρέας |
καπότα |
= |
παλτό για βαρυχειμωνιά, φοριέται κυρίως από βοσκούς |
|
καρβασαλάς |
= |
λέμε κάποιο αντικείμενο που είναι πιο μεγάλο απ'το συνηθισμένο |
Κυριάκος |
καργιά |
= |
καρυδιά |
|
καρδάρας |
= |
αυτός που έχει μεγάλο κεφάλι |
|
καρδάρι |
= |
δοχείο που χρησιμοποιείται για την τοποθέτηση του γάλατος μετά το άρμεγμα του ζώοου |
|
καρέλι |
= |
το ξύλο πάνω στο οποίο είναι τυλιγμένη η κλωστή |
|
καρέπης |
= |
γύφτος, μαύρος |
Κυριάκος |
καρκαλάει |
= |
απομένει |
|
καρκαλιέται |
= |
κακαρίζει η κότα |
Ανδρέας |
κάρκαλος |
= |
πολύ δυνατός βήχας |
|
κάρκαλος |
= |
είδος ασθένειας με πολύ έντονο βήχα |
Σπύρος |
καρούτας |
= |
μεθύστακας |
Σπύρος |
καρτσί |
= |
αντίκρυ, αντικριστά, απέναντι |
Ανδρέας |
καρτσούμπουλο |
= |
βατόμουρο |
|
κασκαντούρα |
= |
απελπιστικά άδειο |
|
καστραβέτσι |
= |
1) αγγούρι 2) αποκαλούμε έτσι περιφρονητικά, κάποιον μικρό σε ηλικία |
|
Κάσω |
= |
υποκ. της Κασιανής |
|
καταραχιάς |
= |
άτακτος, ζημιάρης |
|
καταχητό |
= |
καλύβι ζώου |
|
κατίλης |
= |
βλ. καταραχιάς |
|
κάτουρος |
= |
ούρα |
Κατερίνα |
κατράνι |
= |
μαύρο |
|